Αγαπητέ elkibra-machine,

Είσαι μόνος κι εγκαταλειμένος χωρίς τη παραμικρή φροντίδα, από τις 3 Μαϊου 2010.

Το περιβάλλον σου, το χρώμα σου, θυμίζει απαστράπτοντα διάδρομο νοσοκομείου χωρίς ασθενείς... Υπερίπταται μόνο ένα πέπλο ανησυχίας και φόβου (;), ανάκατος με μιά αίσθηση γοητείας για όσα μέλλουν να συμβούν.

Τί να κάνω με σένα;

Είπε (μας λένε) ο Θεός...

"Και ευλόγησε αυτούς (Αδάμ και Εύα) ο Θεός και είπε προς αυτούς ο Θεός, αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, και γεμίσατε την γην, και κυριεύσατε αυτήν, και εξουσιάζετε επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού, και επί παντός ζώου κινουμένου επί της γης"...

Eίπατε τίποτα;

No comment...

Η άλφα-βήτα της στοιχειώδους σκέψης

Πολύ παλιές γραμμές...

Δεν έχεις τίποτα να πεις

κατεβαίνοντας στο πηγάδι,
καθώς γυρίζεις τα βράδια
απο σπίτια γνωστών και φίλων(;)


Tότε μπορείς να δεις
να σκεφτείς
και ν' αναθεωρήσεις
αδρές περασμένες γραμμές και ρυτίδες,
χρόνια που σύρθηκαν σε λιμάνια και στενωπούς
μακριές ουρές παγωνιών,
μισοσβυσμένες αφές απο μαύρα μαλλιά.


Δεν έχω τίποτα να πω
κατεβαίνοντας στο πηγάδι
γιατί
"φίλων, γνωστών και γυναικών
και πρότερον εγνωκότων θανάτων την έννοια
καταμεμάθηκα
την δε περίεργον τούτων χρήσιν
μακράν απεωσάμην"...